Οι κύλινδροι εξωθητήρων, οι οποίοι συνήθως σχεδιάζονται ως κυλινδρικές μονάδες και κατασκευάζονται σχολαστικά από υψηλής ποιότητας, ανθεκτικό χάλυβα ή ειδικές ποιότητες κράματος, είναι ειδικά σχεδιασμένοι για να αντέχουν στις σκληρές λειτουργικές ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης που είναι εγγενείς στη διαδικασία εξώθησης. Αυτά τα κρίσιμα εξαρτήματα πρέπει να αντέχουν σε παρατεταμένη έκθεση σε έντονη θερμότητα — συχνά κυμαινόμενη από αρκετές εκατοντάδες έως πάνω από χίλιους βαθμούς Κελσίου, ανάλογα με το υλικό που επεξεργάζεται — και σημαντική εσωτερική πίεση που παράγεται από τον περιστρεφόμενο κοχλία, διασφαλίζοντας μακροχρόνια ανθεκτικότητα και σταθερή απόδοση. Το μέγεθός τους, συμπεριλαμβανομένου τόσο του μήκους όσο και της διαμέτρου, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εφαρμογή, καθώς πρέπει να προσαρμοστεί για να φιλοξενήσει διαφορετικούς τύπους υλικών (όπως πλαστικά, καουτσούκ ή μεταλλικές σκόνες), ταχύτητες εξώθησης και τις επιθυμητές προδιαγραφές εξόδου του τελικού προϊόντος.

Οι βασικοί ρόλοι του κυλίνδρου εξωθητήρα είναι διπλοί: πρώτον, να συγκρατεί με ασφάλεια τον περιστρεφόμενο κοχλία και να παρέχει ένα σταθερό, μηχανικά ακριβές περίβλημα που διατηρεί την ευθυγράμμιση του κοχλία κατά τη λειτουργία, και δεύτερον, να ορίζει τη σφραγισμένη ζώνη επεξεργασίας όπου το υλικό υφίσταται κρίσιμους φυσικούς και χημικούς μετασχηματισμούς. Η περιστροφική κίνηση του κοχλία, που κινείται από έναν ισχυρό κινητήρα, προωθεί σταθερά την πρώτη ύλη — είτε σε μορφή κόκκων, κοκκίων ή σκόνης — μέσω αυτής της ακριβώς ελεγχόμενης ζώνης. Εντός της ζώνης επεξεργασίας, η προσεκτικά εφαρμοζόμενη θερμότητα, συνήθως από εξωτερικά θερμαντικά στοιχεία ή εσωτερική τριβή που παράγεται από την περιστροφή του κοχλία, προκαλεί την ομοιόμορφη τήξη ή μαλάκωμα του υλικού, διασπώντας τη μοριακή του δομή για να δημιουργήσει μια ομοιογενή, ρευστή μάζα που στη συνέχεια ωθείται μέσω ενός καλουπιού για διαμόρφωση στο επιθυμητό τελικό σχήμα κατά την επακόλουθη εξώθηση.